Ik sta even stil bij het feit dat ik me zorgen maak dat we minder het geduld of de vaardigheid hebben om te luisteren naar “het verhaal van de ander”. Waardoor we elkaar minder begrijpen en (voor) oordelen opbouwen die mogelijk onjuist zijn.<\/p>\n\n\n\n
Het ongeduld kan te maken hebben met de snelheid waarin we leven en dat we niet de tijd nemen om te vertragen. Maar mogelijk ook met het feit dat we niet altijd meer nieuwsgierig naar elkaar zijn. Of dat het eigen belang groter is. Dit zie ik bijvoorbeeld als een uitspraak of een vraag die gesteld werd, alleen voor de aandacht van dat moment was, en daar geen achterliggende idee bij is om erover in gesprek te willen gaan of ook echt antwoord te willen krijgen.<\/p>\n\n\n\n
De vaardigheid om te luisteren en nieuwsgierige vragen te stellen is lastig. Ik denk dat we in het onderwijs en de werkomgeving hier te weinig tijd aan besteden. We hebben ook weinig goede actuele boegbeelden die dit goed kunnen. Als iemand opstaat, die dit wel kan, ontstaat er gelijk een grote waardering.<\/p>\n\n\n\n
Ik ben opgevoed met het idee dat vrijheid ontstaat als je gezamenlijk een bijdrage levert om je omgeving duurzaam en eerlijker te maken. Ik voel het als mijn opdracht om in de omgevingen, die ik kan be\u00efnvloeden, een situatie te cre\u00ebren waarin we de energie behouden om te blijven luisteren naar elkaar.<\/p>\n\n\n