Ik sta even stil bij de stelling “Hoe centraler de macht is belegd, hoe meer de individuele vrijheid afneemt”. En dat het offer voor deze vrijheid een behoorde dosis ineffici\u00ebntie waard is.<\/p>\n\n\n\n
In ons land is vanuit historisch perspectief veel besluitvorming decentraal belegd omdat we al eeuwen bang zijn teveel macht aan “Den Haag” te geven. Ik leerde deze week dat dit in feite al teruggaat naar de tijd van Floris de Vijfde (1300), waarin de macht van edelen omgezet werd naar samenwerking tussen steden.<\/p>\n\n\n\n
De nadelen van “de polder” werden deze week bij de presentatie van de eerste evaluatie van de Covid-crisisbeheersing weer eens zichtbaar. Er werd aangeven dat de afstand tussen beleid en uitvoering te groot is en dat de uitvoering daardoor versnippert (op vijf plekken besluitvorming met meer dan veertig uitvoerende sectoren). <\/p>\n\n\n\n
Ik denk dat dezelfde conclusies passen op andere vitale sectoren waar het nu misgaat. Zou het oude idee van een actievere bestuurslaag tussen het Rijk en de uitvoering weer ergens op de tekentafel liggen?<\/p>\n\n\n\n
Gelukkig kunnen we hier over praten en van leren. Op andere plekken in de wereld leven volken nog met het acute risico van teveel centrale macht. Ik ben in gedachten bij hen.<\/p>\n\n\n\n
Met een hartelijke groet,<\/p>\n\n\n\n
Joost<\/p>\n\n\n