Ik sta even stil bij een moment van bezinning. De afgelopen dagen mocht ik in het buitenland zijn voor ontspanning. Alle dagelijkse dingen achter je laten en de tijd loslaten. Ik moest echt alert zijn om wat minder hard te lopen. Niet mijn telefoon te controleren. En er was gelukkig ook geen laptop in de buurt. Alleen directe input.
Na een tijdje ga je meer waarnemen. Je ziet meer van de omgeving. Maar vooral zag ik mensen. Bestuderen van mensen kan mooi in de metro of als je ergens even gaat zitten. Ik schrok wel moet ik zeggen. Veel mensen waren steeds bezig met zichzelf. Hoe zie ik er uit? Mis ik niets op me gsm? Ben ik op tijd? Hoe zien anderen me? Zeer weinig mensen staan fysiek in contact met elkaar of hun omgeving.
Ik maakte me hier al zorgen om maar nu viel het extra op. Waarschijnlijk doe ik hier zelf normaal ook wel een beetje aan mee. De komende tijd maar eens specifiek opletten of ik wat vaker”Uit” of is het “Aan” zal gaan staan.