Ik sta even stil bij de huidige staat van ons land in relatie tot onze geschiedenis. Ik kijk naar “Het verhaal van Nederland” en las ik in de Volkskrant cijfers over de samenstelling van onze bevolking.
Eerder schreef ik al een dat het in onze geschiedenis steeds gaat over het ontwikkelen, beheersen en op een andere manier toepassen van veelal via mensen geïmporteerde kennis. Denk aan landbouw, waterbeheersing, democratie en recent aan de informatietechnologie.
Zodra deze kennis niet onderhouden wordt, onze solidariteit afneemt of wanneer we ineffectief gebruik maken van mensen of natuur loopt de boel vast. Ik vermoed dat we op een kantelpunt staan. We vallen stil. Onze eigen belangen winnen het van het collectief. Het lukt ons moeilijk iedereen op te leiden voor de baan die bij hem of haar past. Bovendien zijn we er niet goed in om mensen met nieuwe kennis en ervaring toe te laten in ons land.
Er wonen 4,5 milj. Nederlanders in ons land die in een ander land geboren zijn of één ouder hebben die buiten de landsgrenzen is geboren.
Ik ben me er van bewust dat ik moet helpen om ieder, die dat wil, zich hier thuis te laten voelen. En dat we zo nieuwe talenten kunnen inzetten om ons eigen land te blijven ontwikkelen.
Met een hartelijke groet,
Joost