Ik sta even stil bij een artikel in de NRC 10 augustus 2019 met de titel “Moorden voor een verhaal” van Beatrice de Graaf (terrorisme-expert). Het artikel gaat over “welke rol verhalen spelen in het doorbreken van het taboe op het doden van een ander mens”. Haar artikel benadrukt nogmaals de kracht van verhalen en dat we met verhalen zaken met elkaar kunnen verbinden.
Het artikel is opgebouwd uit veel feiten materiaal en citeert uit allerlei wetenschappelijke onderzoeken. Voor mij gaf het een mooi inzicht dat je op drie niveaus kunt kijken naar de oorzaken van terrorisme:
- De oorzaak ligt in de persoonlijkheid structuur van één persoon;
- De oorzaak ligt in de om onderdrukking en achterstelling van een groep;
- Daartussen ligt de oorzaak dat een groep mensen verhalen maakt die beide andere oorzaken met elkaar verbinden. Naar mate dit beter lukt en aanslaat bij het individu radicaliseert deze verder en is er uiteindelijk geen andere oplossing dan geweld te gebruiken.
Het feit dat de huidige sociale media een perfect platform is voor het verspreiden van verhalen naar specifieke doelgroepen maakt de impact en de kans op radicalisering groter. Het is niet voor niets dat, na de laatste individuele geweldsmisdaden, meerdere eigenaren en ontwerpers van sociaal media spijt betuigden dat hun uitvindingen nu op deze manier een direct relatie hebben met gewelddadigheden.
Zoals ook al in een eerder observatie (Het goede verhaal) aangegeven heb wil ik meer aandacht gaan geven om elkaar te inspireren en te leren het goede verhaal te vertellen en daarmee mensen aan elkaar te verbinden op inhoud. Immers wie leiding geeft of wie de kans heeft in publieke debat van zich te laten horen heeft de mogelijkheid om met betere en onderbouwde verhalen deze geweldscirkel te doorbreken.