Ik sta even stil bij het vervolg op mijn vorige blog welke ging over de stelling: “Als je de diagnose niet vertrouwt, vertrouw je het recept ook niet”.
Ja, de metafoor voor recepten kan divers zijn. Het kan een beschrijving zijn van één oplossing of een verzameling van een aantal ideeën. Het kan ook een traditioneel missie- en visiestatement zijn, maar het kunnen ook andere vormen van zeer creatieve vergezichten zijn.
Ik ben regelmatig (in verschillende rollen) betrokken bij dit soort processen. Elke keer leer ik weer bij over hoe dit aan te pakken. Ik weet inmiddels dat iedere situatie uniek is. Wat ik leerde:
- Probeer voorgestelde wijzigingen gelijk te visualiseren in concrete voorbeelden van de bijbehorende beoogde gedragsverandering.
- Werk zoveel mogelijk met eigen medewerkers dat verhoogt de snelheid van acceptatie
- Analyseer of de wijziging een reactie is op nieuwe invloeden van buiten of op het vernieuwen van interne werkprocessen. Beide vragen om een andere aanpak.
- Laat mensen niet meedenken over een idee dat al vaststaat. Ga dan in gesprek over de diagnose en de wijze van invoering en niet over het idee.
- Ga met een nieuw idee een aantal stappen terug in je eigen denkproces. Wees alert op nieuwe taal of contexten die voor anderen nog niet herkenbaar zijn.
- Toets nieuwe ideeën in vijf minuten bij mensen buiten de organisatie. Als je het niet simpel kan uitleggen heb je nog werk te doen.
Als ik weer aan de slag ga met nieuwe plannen ben ik na deze blog weer extra bewust van wat me te doen staat.
Met hartelijke groet,
Joost