Ik sta even stil bij een rapportage van Melvyn Ingleby in de NRC. Ingleby schrijft over het verdwijnen van bewijs dat nodig is voor strafzaken en de zoektocht naar vermisten nu de deuren van de Saydnaya-gevangenis in Syrië wijd open staan.
In de rapportage wordt Annsar Shahhoud aangehaald. Een Syrische onderzoeker die gespecialiseerd is in massageweld in Syrië. Ze was voorheen ook verbonden aan het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD).
Ik volsta met onderstaande zeer relevante passage uit het interview:
De oprichting van zo’n archief is veel meer dan een academische aangelegenheid, benadrukt Shahhoud. “Juist als HTS een functionerende en stabiele staat wil opbouwen, zouden ze er goed aan doen naar ons te luisteren”, zegt ze. Ter illustratie wijst ze op precedenten in Zuid-Afrika en Oost-Duitsland, waar de oprichting van waarheidscommissies na het apartheidsregime of het openen van de archieven van de Stasi cruciaal bleken voor verzoening en de wederopbouw.
“Of we in de toekomst vrede krijgen, hangt af van onze toegang tot het verleden”, zegt Shahhoud. “Syriërs hebben recht op een onpartijdig narratief over wat er gebeurd is, op basis van documenten. Komt dat er niet, dan leidt dat snel tot miskenning en wraakacties. En dan zit je voor je het weet weer in een nieuwe oorlog.
Of we in de toekomst vrede krijgen, hangt af van onze toegang tot het verleden
Annsar Shahhoud
Groet
Joost