Ik sta even stil bij alle mensen om ons heen…
die zichzelf graag horen,
die de hele dag zenden,
die steeds gekkere oproepen doen,
die anderen niet meer willen horen.
Ik sta even stil bij de vraag wat het betekent als ik niet reageer.
Ben ik het er dan mee eens?
Ben ik dan de zwijgende minderheid of meerderheid?
Moet ik opstaan om te reageren, of juist niet?
Wat mij helpt, is nog beter proberen te luisteren.
Luisteren naar wat wel en vooral niet gezegd wordt.
Luisteren naar wat iemand gisteren anders zegt dan vandaag.
Luisteren naar hoe en waar het gezegd wordt, zonder het te verklaren.
Luisteren of anderen ook hetzelfde horen.
Doordat ik in balans ben, zoek ik waar ik wel en niet op reageer.
Dat mijn cirkel van invloed klein is, weet ik.
Daarom kies ik steeds bewuster
waar ik me actief mee zou kunnen verbinden en met wat of wie ik kan steunen.
Luisteren is een kunst!
Ik kreeg bijgaande uitnodiging van Anne toegestuurd en wil deze graag met jullie delen.