Ik las in een boekje over stilte dat als je echt stil bent je vooral verwonderd raakt over alles wat er wel en niet om je heen gebeurd. Door de stilte ga ik meer zien en word ik ook minder afgeleid van alles wat er om me heen gebeurd. Het creëren van ruimte om me heen door maar eens te beginnen om fysiek op te ruimen helpt daar wel bij. Deze week weer wat meer zaken opgeruimd en daarbij kom ik weer van allerlei herinneringen tegen. Welke ga ik koesteren en welke mogen vervagen. Na dit fysieke opruim werk weet ik nu komt ook het opruim werk in het hoofd.
Ik heb deze week afscheid genomen van een doos oude theorieboeken. Soms is de theorie verouderd of ik denk dat ik deze werken niet meer nodig hebt. Veel van de boeken lossen eigenlijk problemen op die als je het beter organiseert er eigenlijk niet zijn. Waarom projectmanagement, sturingsboeken en allerlei organisatie ontwikkelingen theorieën die voortkomen uit differentiatie of specialisatie van functie buiten de primaire functie
Als je deze verantwoordelijkheid terug legt bij de professional weet hij/zij heus wel hoe de zaken het best georganiseerd moeten worden. Vele boeken die ik gelezen heb en ook best aardig vond gaan over de organisatie van de organisatie. Hoeveel staffunctie zijn er niet gecreëerd voor het oplossen van foutvragen. In plaats van de foutvragen oplossen.
Ik herinner met een mooi en oud voorbeeld uit 1965. Dat was de aanstelling bij het Amerikaanse Avis van de : ‘Vice President in charge of Killing Things’. Dus weg met de meeste boeken en vooral de stilte en de reminder voor me zelf koesteren dat als ik ze weer nodig zou hebben dat ik dan op het verkeerde pad ben.
Op deze plek staan een aantal boeken die ik zeker blijf koesteren. De rust en stilte die ik dan moet nemen kan er voor zorgen dat ik kan uitleggen dat het anders kan en moet.