Ik sta even stil bij “De atlas van afgehaakt Nederland“, een in december 2021 uitgekomen publicatie. Het gaat over de vraag waarom burgers afhaken en het vertrouwen in de regering en parlement verloren hebben en daarom niet of alleen als alarmsignaal stemmen op buitenstaander-partijen.
Het is voor mij geen nieuws dat het opleidingsniveau en het beeld van de eigen gezondheid bepalend zijn voor de tweedeling tussen volgers en afhakers. Beide vormen immers de toegang tot werk en inkomen. Dat deze tweedeling toeneemt in plaats van afneemt, verbaast me.
Daarnaast blijkt dat met name in voormalige industriële regio’s, zoals het zuiden en de grotere steden, (groepen) mensen steeds minder kansen hebben. Dit wordt versterkt door migratie naar het midden en oosten van het land waar duidelijk een hogere welvaart en meer sociale samenhang is.
Om samen te leven is het noodzakelijk dat we alles in het werk stellen om iedereen de mogelijkheid te geven om te leren zijn aard en aanleg te ontwikkelen in een veilige en gezonde leefomgeving. Ik sluit af met een quote van Ron Meyer in het rapport: “Waarom zou je anders meedoen aan het systeem als dat toch niet in jouw voordeel werkt?”.
Weer met een hartelijke groet,
Joost